Wróć   TheSims.PL - Forum > Zdjęcia z gry > The Sims Fotostory
Zarejestruj się Blogi FAQ Społeczność Kalendarz

Komunikaty

Zamknięty Temat
 
Narzędzia wątku Wygląd
stare 21.09.2013, 17:25   #1
Yuki
 
Avatar Yuki
 
Zarejestrowany: 19.07.2011
Skąd: z Afganistanu
Płeć: Kobieta
Postów: 590
Reputacja: 10
Domyślnie To

Na samym wstępie muszę przyznać, iż nie jest to tekst z najwyższej półki. Lepiej czuję się w ocenianiu cudzych tekstów, niż w krytycznym spoglądaniu na moje własne wypociny, dlatego czasem możecie napotkać jakąś zbłąkaną literówkę czy brak przecinka.
Wiem również, że tytuł fotostory nie mówi za wiele, ale zapewniam, że wielbiciele fantastyki nie będą rozczarowani, mimo zwodzącego pierwszego odcinka. Resztę pozostawiam Wam do oceny, zdjęcia, fabułę, postaci... Mam szczerą nadzieję, iż spędzicie miłe chwile podczas czytania. Nie zostało mi teraz nic innego, jak życzyć miej lektury.





Uwaga! Opowiadanie zawiera wulgaryzmy, seks i sceny przemocy, dlatego pozwolę sobie napisać: +18. Czytacie na własną odpowiedzialność.





Rozdział 1

17 maja 2043 roku

- Panienko Ruri!
Pulchna kobieta gwałtownie otworzyła drewniane drzwi i weszła zdyszana do pokoju. Jej policzki przybrały kolor dojrzałych malin, a na czoło wstąpiły drobne kropelki potu. Oddychała ciężko przez lekko uchylone mięsiste usta, chwytając się za pierś.
- Panienko… - wychrypiała i głośno przełknęła ślinę. Wypuściła powietrze nosem, by zaraz zaczerpnąć spory haust powietrza. – Panienki matka właśnie przyjechała!
Młoda dziewczyna siedząca w dużym, obitym w jasną skórę fotelu podniosła zmęczony wzrok znad czytanej lektury. Przez chwilę wpatrywała się w służącą bez słowa.
- Doprawdy? – zapytała beznamiętnym głosem, wyprutym z wszelkich emocji. Lekko uniosła brwi i nie spuszczając swych intensywno zielonych oczu z kobiety, bezszelestnie zamknęła książkę i odłożyła ją na małą komódkę w stylu Ludwika Filipa, która wydawała się być wyciągnięta rodem z baroku.
- Tak! – zapewniła Zephany z zacięciem na twarzy, widocznie nie zauważając ironii w wypowiedzi dziewczyny. – I chce się z panienką natychmiast zobaczyć.


Ruri jednak nie podniosła się z miejsca, obserwowała tylko jak Zephany powoli traci nią zainteresowanie, skupiając się na pustej filiżance stojącej na starannie stylizowanym stoliczku nocnym.
- Będzie czekać na dole – rzuciła przez ramię, schylając się po naczynie. – No ładnie, cały poranek jej szukałam. O! I jeszcze ten talerzyk!
Pulchna kobieta krzątała się po pokoju, co jakiś czas mamrocząc pod nosem do znalezionych przedmiotów. Złożyła wymiętą pościel, strzepała poduszki za kilka tysięcy rambli wypełnione gęsim pierzem, uchyliła potężne balkonowe okno, wpuszczając do pokoju subtelny powiew chłodnego, porannego wiatru, rozsuwając importowane z Burgundii zasłony. Jej otyłe ciało poruszało się wolno, kolebiąc się na boki, a nadmiar tłuszczu skutecznie uniemożliwiał kobiecie zapięcie czarnej sukni roboczej, obwiązanej białym fartuchem. Na wysokości klatki piersiowej ubranie rozchodziło się, sprawiając wrażenie, jakby zamek błyskawiczny zaraz miał oderwać się od reszty materiału.
Ruri uważnie obserwowała każdy jej ruch i odliczała czynności, jakie wykona, zanim wyjdzie z pokoju.
Przetarła ścierką półkę ze zbiorem bardzo rzadkich i wyjątkowo pożądanych rękopisów. Jeszcze wygładzi pościel i sobie pójdzie.
Jak na dany znak służąca wyprostowała się znad łóżka, a po jej twarzy przebiegł cień zdumienia.
- Oh! – wyrwało jej się. – Panienka nadal tu jest? Już dawno powinna być na dole! Panienki matka czeka! Już, już. Proszę iść, ja resztę posprzątam.
Ruri lekko skinęła głową i podniosła swoje drobne ciało z dużego fotela. Pochwyciła egzemplarz „Dumy i uprzedzenia” Jane Austen i ruszyła do wyjścia.
- Ja to wezmę. – Zephany uśmiechnęła się i wyciągnęła pulchną dłoń w stronę dziewczyny. – Tej książki już nigdzie się nie dostanie, więc lepiej jej nie zgubić. Zaraz odłożę ją na miejsce.
- Dziękuję, Zephany. – Ruri lekko dygnęła i odwzajemniła uśmiech, wychodząc z sypialni. Pomimo wszelkich wad kobiety, była ona dobrą, poczciwą osobą, która od maleńkości dbała o wychowanie Ruri, kiedy jej właśni rodzice zajęci byli pracą, potem wychodzeniem po nocach w poszukiwaniu jednorazowych romansów, a na końcu rozwodem. Ostatecznie Zephany była jednym z dwóch znaczących czynników, które ukształtowały jej rzeczywistość. Drugi czynnik właśnie nadchodził z naprzeciwka, szczerząc zęby w przyjaznym uśmiechu.
- Siostra!
Średniego wzrostu chłopak o burzy czarnych włosów wydawał się nadzwyczajnie podniecony. W jego wiecznie zapadniętych, nieco podpuchniętych oczach tańczyły iskierki, a szczupłe policzki dziś wyjątkowo nie nadawały mu wyglądu nieboszczyka.


Widocznie przyjazd matki był dla niego czymś znaczącym, jednak dla Ruri miało to takie samo znaczenie jak rozruchy biedoty w New Crown. Czyli żadne.
- Słyszałaś już? – zapytał.
- Inaczej bym nie wychodziła z pokoju przed dziewiątą – przyznała, wzdychając. – Jakoś nie specjalnie uważam to za dobry pomysł, aby matka przyjeżdżała celebrować moje dziewiętnaste urodziny bez ważniejszego powodu. Pewnie chodzi jej o coś więcej. – Wzruszyła ramionami i skinęła na brata, żeby ruszyli do salonu. – Zresztą podróżowanie do New Crown z Venshire nie jest bezpieczną drogą. – Ruri mówiła przez ramię, ostrożnie schodząc po marmurowych schodach.
- No, też słyszałem o tym ataku w pobliżu Sparrow’s Piont. Podobno wyłapali już wszystkie, ale kto tam Strażników wie. Poza tym… - urwał, jakby zastanawiał się co powiedzieć. – Eee, poza tym ostatnio odkryłem coś dziw…
- Ruri, Kayleigh – brat nie zdążył dokończyć, ponieważ u stóp schodów czekała na nich wysoka, szczupła kobieta o kasztanowych włosach, upiętych w staranny kok. Ubrana była w obcisłą granatową sukienkę, która ostentacyjnie eksponowała wszystkie krągłości ciała matki. – Jakże miło was widzieć. – Postarała się sprawiać wrażenie radosnej, ale zamiast uśmiechu, na jej twarz wkradł się krzywy grymas. Zwróciła się do własnych dzieci, jak do niemile widzianych gości. – Jak żeście się zmienili. – Jej usta zastygły w tym wyrazie, wyglądała, jakby właśnie kąsała ją żmija. – Pozwólcie, że zaprowadzę was do salonu.
Ruri spojrzała na brata i przewróciła oczami. Ten tylko słabo się uśmiechnął, starając się nie zwracać uwagi na zupełnie niewłaściwe uwagi matki.
Weszli do salonu. Czterdziestoparolatka podeszła do niskiej kanapy, obok której stał stoliczek do kawy z do połowy opróżnionym kieliszkiem szampana i rozsiadła się wygodnie między poduszkami.


Gestem nakazała rodzeństwu usiąść naprzeciwko siebie.
- Zastanawiam się, kiedy przyjedzie was ojciec. – Ostatnie słowo wypowiedziała z wyraźną pogardą. – Muszę przekazać mu wspaniałe wieści.
- Nie przyjedzie – rzuciła Ruri, nie odrywając wzroku od swojej koronkowej spódniczki w kolorze brudnego lila. Zaczęła miętosić jej krawędź.
- Jak to?
- Pracuje – dodał szybko Kayliegh, spoglądając błagającym wzrokiem na siostrę. Ta jednak nie zauważyła tego. Wolała spokojnie przeczekać spotkanie z matką, wdając się w jak najmniejszą ilość wymiany podłych zdań. Kobiety z rodu Byronów miały to do siebie, iż rodziły się z mocnym temperamentem i podczas kłótni żadna nie chciała dojść do konsensusu.
- Hmm – westchnęła. – No trudno, chyba wy będziecie musieli przekazać mu nowinę. Ruri wychodzi za mąż.
Dziewczyna gwałtownie wciągnęła powietrze do płuc. Na długą chwilę w całym domu zapanowała grobowa cisza. Nawet Zephany gdzieś u góry przestała się krzątać. Osiemnastolatka siedziała w osłupieniu, nadal trzymając w dłoniach krawędź swojej spódniczki. Wpatrywała się w matkę szeroko otwartymi oczyma, nie mogła wydusić z siebie ani słowa, bo w gardle nagle urosła jej wielka gula. Usta miała rozdziawione, a na twarz opadły jej kosmyki kasztanowych włosów.
Kayliegh nerwowo obserwował obie kobiety, między którymi teraz tworzyło się coś w rodzaju pola magnetycznego. Wyraz twarzy Dorothei zmienił się z grymasu na triumfalny uśmiech, który ukazywała tylko wtedy, kiedy wiedziała, że jest na wygranej pozycji. Młoda dziewczyna powoli zaczęła kręcić głową, mając nadzieję, że się tylko przesłyszała.


Powoli zaczynały wracać jej wszystkie funkcje życiowe i dotarło do niej znaczenie wypowiedzianych przez matkę słów.
- Ja… - wydusiła i potrząsnęła głową. Odgarnęła włosy i wstała z fotela. Naprężyła się jak struna i zrobiła krok w stronę mamy.
Przez jej głowę przeleciała masa myśli naraz, w jednej chwili poczuła jak całe ciało nakazuje jej rzucić się na kobietę, ale zaraz nastąpiła fala rozpaczy. Emocje kumulowały się w niej jak w dziewięciomiesięcznym brzuchu ciężarnej, która zaraz miała oddać poród. Nie wiedziała, co powiedzieć, co zrobić, jak się zachować. Stała tylko i patrzyła szklistymi od łez oczami na kobietę, która dała jej życie tylko po to, żeby je zniszczyć.
__________________

Yuki jest offline  

PAMIĘTAJ! Źródłem utrzymania forum są reklamy. Dziękujemy za uszanowanie ich obecności.
stare 21.09.2013, 18:01   #2
Katerina
Banned
 
Zarejestrowany: 26.06.2013
Skąd: Mystic Falls
Płeć: Kobieta
Postów: 97
Reputacja: 10
Domyślnie Odp: To

Bardzo mi się podoba. Śliczne postacie, wygodnie mi się czyta. Podoba mi się, że wprowadzisz nadnaturalne postacie, uwielbiam fantastykę. Po tym "doprawdy?" pomyślałam, że z niej jest taka typowa... wredota. Ale po przeczytaniu reszty dialogów myślę, że Ruri jest spoko. Nie podoba mi się jedynie, że to dzieje się w przyszłości.
Katerina jest offline  
stare 21.09.2013, 18:09   #3
Yuki
 
Avatar Yuki
 
Zarejestrowany: 19.07.2011
Skąd: z Afganistanu
Płeć: Kobieta
Postów: 590
Reputacja: 10
Domyślnie Odp: To

Jest to zamierzone działanie, ale bez obaw. Świat nie będzie za wiele różnił się od naszego, jednak wprowadzę wiele urozmaiceń.
__________________

Yuki jest offline  
stare 21.09.2013, 18:19   #4
Caesum
Admin Emeryt
 
Avatar Caesum
 
Zarejestrowany: 26.05.2005
Skąd: Warszawa
Wiek: 25
Płeć: Mężczyzna
Postów: 1,313
Reputacja: 62
Domyślnie Odp: To

Pierwsze, co rzuciło mi się w oczy, to naprawdę długie zdania, za długie! Oczywiście jest to plus, że starasz się, by opisy były barwne, ale dodajesz do nich tyle detali, podczas gdy można by było je podzielić na mniejsze i całość byłaby bardziej czytelna.

Co do samej akcji, chociaż wiele się nie stało(co też moim zdaniem jest plusem, btw), zainteresowałaś mnie. Przyjeżdża matka, której nikt nie lubi i vice versa, po czym oznajmia, że główna bohaterka wychodzi za mąż - za kogo? Czemu to matka decyduje, nie Ruri(Achun, Pippa, Ruri - co ostatnio taka moda na tego typu imiona?), no i najważniejsze - gdzie w tym miejsce na fantastykę? I kim jest tytułowe "To"? Czyżby mąż Ruri miał być zakrwawionym potworzyskiem?

Zdjęcia bardzo ładne, chociaż przydałby się jakiś anti-aliasing.
Caesum jest offline  
stare 21.09.2013, 18:32   #5
Królewicz Grudkowego Kosmosu
 
Avatar Królewicz Grudkowego Kosmosu
 
Zarejestrowany: 05.09.2013
Skąd: Z Grudkowego Kosmosu
Płeć: Mężczyzna
Postów: 201
Reputacja: 10
Domyślnie Odp: To

Świetna fabuła, z lekkością się czyta. Szkoda, że tak mało, ale domyślam się, że będzie więcej odcinków. Poza tym świetne zdjęcia, ale spostrzegłem jeden drobny błąd ortograficzny "kiedy przyjedzie was ojciec.". Nie mogę się doczekać kontynuacji.
Królewicz Grudkowego Kosmosu jest offline  
stare 21.09.2013, 18:38   #6
Mroczny Pan Skromności
 
Avatar Mroczny Pan Skromności
 
Zarejestrowany: 01.04.2010
Płeć: Kobieta
Postów: 2,497
Wpisy bloga: 6
Reputacja: 13
Domyślnie Odp: To

Na wstępie powiem, że początkowo zastananawiałem się nad przeczytaniem tego tekstu, bo pamiętam, co się stało z Twoim poprzednim fotostory
Nie mogłem sobie jednak odmówić tej przyjemności.
Już na pierwszy rzut oka widać, że masz nieco większe pojęcie o pisaniu, niż przeciętny użytkownik forum o simach. Opisy zapierają dech, naprawdę. Na mnie robi to o tyle duże wrażenie, że sam mam niemały problem z doborem odpowiednich słów i zawsze w rezultacie powstaje suchy tekst z przewagą dialogów.
Historia również zapowiada się interesująco. Trafiłaś w mój gust - z tego, co wywnioskowałem, będzie to takie "sf/nie-sf" Też coś takiego piszę (i to już od paru lat) i staram się, żeby fantastyka nie wysunęła się na pierwszy plan, lecz pozostała tłem dla wydarzeń
Dajesz ciekawe imiona swoim bohaterom W ogóle ostatnio w FS zapanowała jakaś moda na dziwne imiona xD
Ode mnie to tyle, przynajmniej na razie.
Tym razem nie uciekaj z forum przed dokończeniem FS
Mroczny Pan Skromności jest offline  
stare 21.09.2013, 19:10   #7
Yuki
 
Avatar Yuki
 
Zarejestrowany: 19.07.2011
Skąd: z Afganistanu
Płeć: Kobieta
Postów: 590
Reputacja: 10
Domyślnie Odp: To

Cytat:
Napisał Caesum Zobacz post
Pierwsze, co rzuciło mi się w oczy, to naprawdę długie zdania, za długie!
Osobiście uważam, że nie są one za długie. Nie przepadam za urwanymi, krótkimi zdaniami, ponieważ potem tekst wydaje się niepotrzebnie podzielony. Czyta się tak, jakby oglądało oglądało sie zacinający się film .

Cytat:
Zdjęcia bardzo ładne, chociaż przydałby się jakiś anti-aliasing.
Pokombinuję, ale nie należę do świetnych grafików, więc może się skończyć opłakanym efektem. xd

Cytat:
Poza tym świetne zdjęcia, ale spostrzegłem jeden drobny błąd ortograficzny "kiedy przyjedzie was ojciec."
To literówka, ale dziękuję na zwrócenie na nią uwagi.

Cytat:
Opisy zapierają dech, naprawdę.
Awww, miło mi. ^ ^

Cytat:
Trafiłaś w mój gust - z tego, co wywnioskowałem, będzie to takie "sf/nie-sf"
Hihi, zobaczymy, czy masz rację. Myślę, że będzie to w miarę oryginalne.


Dziękuję wszystkim za komentarze, bardzo to doceniam!
__________________

Yuki jest offline  
stare 21.09.2013, 19:33   #8
justinea4
 
Avatar justinea4
 
Zarejestrowany: 03.08.2008
Skąd: Między niebem, a ziemią ...
Płeć: Kobieta
Postów: 343
Wpisy bloga: 6
Reputacja: 10
Domyślnie Odp: To

Od razu jak weszłam na forum zaintrygował mnie tytuł twojego FS. Przeczytałam od razu i już czekam na następny odcinek Tekst czyta się miło, łatwo i przyjemnie. Ruri prześliczna! Pierwszy odcinek i już tyle niejasności i pytań, o których wspomniał Caesum, ale domyślam się, że nieprędko poznamy na nie odpowiedzi. Uwielbiam tego typu historię, więc na pewno będę często tu zaglądać.
__________________
justinea4 jest offline  
stare 21.09.2013, 20:48   #9
Yuki
 
Avatar Yuki
 
Zarejestrowany: 19.07.2011
Skąd: z Afganistanu
Płeć: Kobieta
Postów: 590
Reputacja: 10
Domyślnie Odp: To

Cytat:
Napisał justinea4 Zobacz post
Ruri prześliczna!
A dziękuję, wyszła tak, jak sobie to zaplanowałam. ^ ^

Cytat:
Uwielbiam tego typu historie, więc na pewno będę często tu zaglądać.
Bardzo mnie to cieszy!
__________________

Yuki jest offline  
stare 22.09.2013, 11:55   #10
Malfurion
 
Avatar Malfurion
 
Zarejestrowany: 03.07.2009
Skąd: Ze Szmaragdowego Snu
Płeć: Mężczyzna
Postów: 1,011
Wpisy bloga: 15
Reputacja: 17
Domyślnie Odp: To

Malo sie dzieje jak to zwykle w 1 odcinku, ale moze byc ciekawie. Fajne opisy i nie uwazam, by zdania byly przydlugie. Sam tytul FS jest dosc intrygujacy, bo nie jest jednoznaczny. Zdjecia ladne, nie mam do czego sie przyczepic
__________________
Malfurion jest offline  
Zamknięty Temat


Użytkownicy aktualnie czytający ten temat: 1 (0 użytkownik(ów) i 1 gości)
 

Zasady Postowania
Nie możesz zakładać nowych tematów
Nie możesz pisać wiadomości
Nie możesz dodawać załączników
Nie możesz edytować swoich postów

BB Code jest włączony
Emotikonywłączony
[IMG] kod jest włączony
HTML kod jest Wyłączony

Skocz do Forum


Czasy w strefie GMT +1. Teraz jest 13:19.

Partnerzy

Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.
Spolszczenie: vBHELP.pl - Polski Support vBulletin
Wszystkie prawa zastrzeżone dla TheSims.pl 2001-2012