Moonlight Falls (OD 18 LAT!)

[Kicaj]

Napisał myrtek

łaskotała okolice węchowe.

- No powiedz! - trzasnęłam nim raz jeszcze, trzymając go kurczowo za spraną bluzę.

Trzasnęłam...

- Mój ojciec dostał ofertę pracy w St Claire, więc wraz z rodziną przeprowadza się tam, a TY byłaś jedyną osobą, z którą najtrudniej było mi się pożegnać. Nie miałem dość odwagi, by powiedzieć ci to w twarz, bo po prostu nie wytrzymałbym rozstania z tobą; zadurzyłem się w tobie->.<-(!?) - powiedział niemal jednym tchem.

Nasza bliskość trwała tylko minutę, może dwie, jednak chwila ta mogłaby być dla mnie wiecznością. Damien przybliżył twarz do mojej na tyle, że czubki naszych nosów się zetknęły. Przechylił głowę i poczułam na swym policzku łaskotanie rzęs. Delikatnie musnął wargami moje usta, a następnie wpił się w nie. Nasze wargi wykonywały taniec, polegający na powtarzaniu w kółko tych samych kroków, ale i wywieraniu coraz to różniejszych rodzajów emocji. Wsunęłam zmarznięte palce w jego włosy, a on ujął mnie w talii. Rozkoszowałam się słodkim smakiem jego ust, delektowałam bliskością ciał i jego zapachu. Całując go, na swej wrażliwej skórze czułam drapanie pojedynczych włosków. Wsłuchiwałam się w cudowny dźwięk krótkich, łapczywych oddechów. Zachwycałam ciepłem emanowanym przez ciało, szybkim biciem naszych serc i rękach nieśmiało błądzących po partnerze. Wreszcie doświadczyłam tego, o czym od dawna myślałam patrząc na jego ostro zarysowaną szczękę czy dopasowaną bluzkę. Z zamkniętymi oczami próbowałam dokładnie zarejestrować tę chwilę wyłącznie za pomocą kilku zmysłów.

Bardzo podoba mi się ten opis

Znów z początku za dużo epitetów. Wiem, że jest to opis, ale to na serio źle wygląda i opornie się czyta, jeśli dosłownie wszystko jest określone barwą czy teksturą. No ale może tylko ja tak mam?
Parę porównań mnie zdziwiło, ale nie będę wchodzić w koncepcję autora

Troszkę za bardzo skupiłaś się na pierdołach, takich jak sen czy też rozmowa z Luisem, a samą przemianę tak tylko "zaznaczyłaś" Tu można było baaardzo poszaleć z opisem. No chyba, że będzie jeszcze o tym później

Zdjęcia piękne, sceneria bajeczna.

Tyle ode mnie