Szpital Psychiatryczny

[Yuki]

Napisał Kjalvör

Moi rodziciele chcąc(przecinek) jak tysiące innych rodziców(przecinek) pójść w stronę oryginalności, nadali nam te same imiona na pierwsze i drugie.

Chaos(przecinek) który siałyśmy wokół naszych tożsamości był bezcenny.

Zanim nasz van zaparkował przed szarymi murami szpitala, rodzice chcieli sprawić odwiedziny mogile mojej siostry, która była po drodzę.

Po drodze.

Pewnie w każdej z waszych stereotypowych głów rodzi się myśl, że możliwość spotkania się z grobem mej ukochanej siostrzyczki wzbudzi we mnie jakieś emocje? Och, jakże błaha pomyłka.

Coś mi nie gra. Skoro była błaha, to nieznacząca. A jej rodzice raczej bardzo się pomylili. Zły dobór słowa, pewnie z nieuwagi lub z odruchu.

Moja historia (przecinek) którą gram ciągle.

Powiem tak. Końcówka urwana, ale w złym tego zwrotu znaczeniu. To koniec negatywów.

Nie wiem, co Ci tam we łbie siedzi, ale intryguje mnie to. Masz bliźniaczkę? Bo wyjątkowo realistycznie opisałaś ich relacje. Coś niesamowitego. Samymi wtrąceniami w tekście tworzysz historię, kreujesz charakter, dodajesz smaczku do całości. specyficzny tekst, ale na szczęście nie taki już miałam okazję czytywać. Nie wiem z jaką reakcją spotkasz się na forum, ale dla mnie ogromnie tak. To się nazywa talent, dziewczyno.