Przyjaciele

[Isi]

Po pierwsze dziękuję za podziękowania. (tzn. wymienienie mnie)
Cieszę sie, że fs nie jest napisane wierszem, o wiele bardziej wolę prozę.

Miałam właśnie wspomnieć o tych brązowych włosach, ale widzę, że poprzedniczka wyprzedziła mnie. Nie zorientowałam się właśnie na początku, co kto mówi i o co chodzi.

A później już jest raczej dobrze. Są niedomówienia, ale celowe. Na pewno wraz z kolejnymi odcinkami zacznie się coś wyjaśniać.
Podoba mi się połązenie fantastyki z prawdziwymi postaciami.

Napisał Patti

- Czy ja jestem jakimś robotem?!- spytała szatynka.- Trochę za dużo tej roboty!

To brzmi jak powtórzenie. Za bardzo te dwa wyrazy do siebie podobne.

Początek opisu poranka na końcu jest odrobinę dziwaczny, a konkretnie wyrażenia: "wyłączyła dzwoniącą rzecz.", "z maszyny zaczęła płynąć melodia ". Po prostu takie... dziwne.

A poza tym wszystko naprawdę dobrze. Zdjęcia są bardzo ładne, na jednym podłoga jest bez pokrycia, ale to chyba specjalnie.

Tylko to:

Napisał Patti

Wielkie dzięki należą się Isi, dzięki której wogóle coś napisałam, mojej koleżance z klasy, Monice, za to, że dzięki naszej "małej" kłótni powstał fragment opowiadania i Terierkowi za napisanie fragmentu.

Wolałabym, żeby cały tekst był Twój, naprawdę. Nie wiem, ile Terierek napisała, a ile Ty. No to będę strzelać, ale nie wiem, czy trafnie... Ona chyba napisała cały fragment w domu Diablicy. I moze rozmowę Svena z dziewczyną... Ale nie, to chyba jednak Ty. Nie wiem.

Zaciekawiło mnie, mam nadzieję, że następny odcinek pojawi się w krótszym odstępie czasu od poprzedniego niż ten

Pozdrawiam