Fs. Pt. Najzwyklejsze życie.

[Eámanë]

"- Kochanie.Czytałem w gazecie,że niejaka Balbina B. powiesiła się. - Robert
- Znam ją. Gdy mieszkałam w mimowie opowiadała, że nie może już sobie poradzić wychowując 3 dzieci. – Anna
- Ale to chyba nie powód do powieszenia się? Podobno miała 30 lat. - Robert
- Raczej nie. No, ale chyba by nikt nerwowo nie wytrzymał. Ona była biedna. Nie było ją stać na jedzenie, ubrania dla dzieci a co dopiero na pieluchy. - Anna
- Masz rację kochanie. Ale w gazecie czytałem, że miała 2 małe bachory. I jednego chłopca w wieku Zuzi.
- A to ja wiem. Byłam w jej domu i tam nawet nocowałam. Całą noc chodziła i zmieniała pieluchy…
-Możecie kończyć ten temat. Bardzo mi jest no [o co chodzi?], ale co się poradzi? Nic! Nie ma wyboru. Ale mam do was sprawę, więc chcę żebyście mnie wysłuchali. – Zuza
- Dobrze, córeczko, ale nie musisz krzyczeć, słyszymy cię. A jaką masz do nas sprawę??
- Mogę dziś nie iść do szkoły, bo obawiam się, że może być klasówka [która normalna nastolatka tak mówi?] z polskiego. Proszę.
- No dobrze. Ale obiecaj, że tylko dziś, więcej razy nie, bo nauka jest potrzebna i musisz się uczyć, żeby mieć dobre wykształcenie.
-Oj! Dziękuję ci, mamo, kocham cię!
- Mama książka. - Ola
- Chcesz, żeby ci poczytać?
- Tak. Kubusia Puchatka.
- Dobrze, a chcesz, żeby poczytała ci Zuzia?
- Tak. Zuza tak!
- Pewnego razu Kubuś Puchatek wyruszył poszukać swoich przyjaciół. Szukał na górze drzewa. W małej dolinie świnek. W dolinie kangurów. I nawet w małym domku Kłapouchego. Ale okazało się, że zapomniał o wystawie posągów Krzysia, pobiegł do jego domku, a tam wszyscy już poszli do domu, został sam. I właśnie tak skończyła się historia.
- Ola spać. Ola spać.
Mówiła ze znużonym głosem mała Ola.
- Oj. Jesteś zmęczona, zaraz zabiorę do łóżeczka.
- Śpij sobie malutka i niech ci się przyśnią śnieżne aniołki, które będą cię tuliły do snu. Przykryją cię puszystą kołderką i zaczną tobie śpiewać do snu. [powtórzenie]
Zaśpiewała jej Zuza [chyba "Zuza zaśpiewała jej"] piosenkę, którą śpiewała jej babcia.
- Dobranoc.
- Dobranoc, kwiatuszku.
- Tato, mam do ciebie sprawę.
- Jaką?
- Pożyczysz mi trochę kasy na nowe ubrania?
- Córeczko, wiesz dobrze, że nie mamy dużo pieniędzy. Pieniądze nie lecą z nieba, nie można mieć od razu wszystkiego. A tak to przecież dostajesz od swojej kuzynki ubrania. [chyba "dostajesz ubrania od swojej kuzynki"]
- Dobrze, wiem tato. Przepraszam Cię.
- Nie ma za co przepraszać. Ale dobrze, że wiesz.
<Zuza wstała i poszła do kuchni zrobić sobie kanapkę.>
- Mama, mama. Am, Am.
- Już, zaczekaj. Zaraz ci przyniosę buteleczkę z mlekiem, nigdzie nie odchodź.
Ania poszła do kuchni po butelkę z mlekiem. Gdy przyszła, Oli już nie było, ale za to usłyszała z łazienki jak ktoś krzyczy. Od razu pobiegła z butelką, chociaż wiedziała że to niehigieniczne. ["niehigieniczne" pisze się razem. Poza tym, co jest niehigieniczne? Wchodzenie z butelką do łazienki? Lol.]
- Aaaa. Mamaaaa. [tu bym wstawiła wykrzykniki]
- Co się stało kwiatuszku?
- Walłam się głową o podłogę.
- Oj, nie martw się, mama cię pogłaszcze i już będzie dobrze.
- Aaaa.
- Nie płacz, kwiatuszku.
Ola nadal płakała. Ania położyła Olę do kojca i poszli wszyscy spać, nastała nocna cisza na drugi dzień. [co na drugi dzień?] Po kilku godzinach, gdy Zuzia już poszła do szkoły, zjedli śniadanie itd. Gdy Zuzia przyszła ze szkoły, weszła i…
- Mamo, już jestem! Mam dobrą wiadomość! Mamo, gdzie jesteś? Aaaa! Ratunku!
Gdy Ania przybiegła, Zuzi już nie było. Zmartwiła się, zadzwoniła na policję, żeby jej szukali. Po godzinie 20 szukali ją. ["szukali jej"] Ok. godz. 7 rano zadzwonił telefon i …"

1. Po i przed myślnikiem stawia się spację.
2. Nie ma takich znaków interpunkcyjnych jak "!!" albo "??".
3. Nienaturalne dialogi.
4. Ortografia, interpunkcja i styl leżą i kwiczą.

[rosex]

No sorry, ale to fotostory jest beznadziejne. Chyba jeszcze gorsze niż poprzednie. Po pierwsze to już sam temat odpycha, bo kogo ma ciekawić 'najzwyklejsze' życie? Jakieś nudne perypetie równie nudnej rodziny jakoś mnie mało interysują. Nie widzę żadnej przyszłości, jeżeli chodzi o fabułę. Po drugie okropne błędy również nieźle dają po oczach. No i przyczepię się do znaków interpunkcyjnych, bo strasznie mnie to wkurza jak ktoś daje podójne '??' i '!!'. Założe się, że masz gg, ale tu, na forum nie pokaże Ci się taki fajny (?) znaczek ze skaczącym czy przesuwającym się pytajnikiem bądź wykrzyknikiem. To jest beznadziejnie głupie. I nie przezwyczajaj się tak pisać. To jest strasznie wkurzające i nikomu nie potrzebne, bo po co Ci aż dwa pytajniki/wykrzykniki? Po drugie to niektóre teksty to aż z nóg zwalają, np.

Masz rację kochanie. Ale w gazecie czytałem, że miała 2 małe bachory.

Jaki porządny, dorosły człowiek by się tak wyraził. To zabrzmiało jakby ten ktoś był niewiadomo jakim wsiórem, który nie umie się normalnie wyrażać.

-Mogę dziś nie iść do szkoły, bo obawiam się, że może być klasówka z Polskiego. Proszę.
-No dobrze. Ale obiecaj,że tylko dziś więcej razy nie bo nauka jest potrzebna i musisz się uczyć żeby mieć dobre wykształcenie.

Żeby tylko moja matka była taka dobra. Bez komentarza -.-

-Walłam się głową o podłogę.

Lol. Tu też się powstrzymam.
A i jeszcze jedno co mnie wkurza.

-Kochanie.Czytałem w gazecie,że nijaka Balbina B. powiesiła się.-Robert
-.Znam ją. Gdy mieszkałam w mimowie opowiadała,że nie może już sobie poradzić wychowując 3 dzieci. – Anna
-Ale to chyba nie powód do powieszenia się? Podobno miała 30 lat.-Robert

Nie pisze się tak w opowiadaniu (o ile można to nazwać opowiadaniem, bo to jest jakiś denny dialog). Powinno być coś w stylu '... - powiedział Robert', 'odparła Anna', itp. No oczywiście należałoby to jeszcze wzbogacić przymitonikami lub opisami czynności używając imiesłowów.
Nie wiem ile ty masz lat i nie chcę w to wnikać, ale nie sądzę, by Twój wiek dobry, aby zacząć pisać opowiadania. Tj. możesz je sobie pisać w swoim prywatnym notesiku zamkniętym na 3 kłódki, ale szczerze wątpię, żeby ktokolwiek chciał je czytać. Wybacz, ale może trochę lepiej poczekać, albo przynajmniej postarać się zapoznać trochę z tematem. Radzę przeczytać co nieco na temat form wypowiedzi, a szczególnie takich, którymi chcesz się zająć, czyli opowiadanie. Chodzi mi o to, że jeżeli chcesz pisać musisz znać jakiekolwiek podstawy, a ja ich tutaj nie widzę. Bo po pierwsze, żeby zamieścić opowiadanie gdziekolwiek to musi to jakoś wyglądać (a tutaj nie dość, że nawala interpunkcja, to jeszcze sylistyka, ortografia, i te błędy fleksyjne). Zauważyłam strasznie dużo literówek co sprawia, że nie czyta się zbyt pzyjemnie. Warto czasem sobie pisać w Wordzie, bo on mniej więcej sprawdza wyrazy i zapobiega takim błędom. No cóż, nie wydaje mi się, żeby pisanie przez Ciebie fs jest dobrym pomysłem. Trzeba się trochę podszkolić.